به گزارش تحریریه، نشریه بریتانیایی «The Week» در تحلیلی با عنوان «فشار برای صلح: آیا ترامپ در حال امتیاز دادن به مسکو است؟» آورده است:

پس از چندین روز دیپلماسی فشرده، دونالد ترامپ این هفته ادعا کرد که مذاکره‌کنندگان او «پیشرفت فوق‌العاده‌ای» در مسیر پایان دادن به جنگ اوکراین داشته‌اند. رهبری اوکراین اعلام کرد که «اصول اصلی» یک طرح صلح مورد حمایت آمریکا را پذیرفته است – و ترامپ گفت که فرستاده‌اش، استیو ویتکوف، برای گفت‌وگو با ولادیمیر پوتین به کرملین می رود. با این حال، تردیدهای قابل‌توجهی دربارهٔ مفاد دقیق این توافق و همچنین دربارهٔ موضع روسیه باقی ماند. روز چهارشنبه، مقامات روسی اعلام کردند که این توافق قابل قبول نیست.

هفته گذشته، ترامپ فشار زیادی بر کی‌یف وارد کرده بود تا یک طرح ۲۸ ماده‌ای را که آمریکا پس از گفت‌وگوهای ویتکوف با نمایندگان روس در میامی تهیه کرده بود، امضا کند. آن پیشنهاد بازتابی از اهداف حداکثری مسکو در جنگ بود، زیرا از کی‌یف می‌خواست بقیهٔ منطقه دونباس را واگذار کند و ارتش خود را به ۶۰۰ هزار نفر محدود کند. این طرح در میان متحدان اروپایی اوکراین موجی از نگرانی ایجاد کرد؛ متحدانی که باور می‌رود طرح ۱۹ ماده‌ای متقابلشان پایهٔ توافقی باشد که اوکراین بعدها پذیرفت.

جانبداری به نفع روسیه

در عمل، طرح صلح ترامپ معادل درخواست برای «تسلیم کامل» اوکراین بود، به نوشتهٔ تایمز. این طرح «کمربند مستحکم» اوکراین در دونباس – که سال‌ها برای دفاع از آن جنگیده بود – را واگذار می‌کرد و از ارائهٔ تضمین‌های امنیتی معنادار به آن خودداری می‌کرد. اگر زلنسکی به اولتیماتوم ترامپ برای پذیرش مفاد آن تا روز شکرگزاری، ۲۷ نوامبر، یا از دست دادن دسترسی به سلاح‌ها و اطلاعات آمریکا تن داده بود، قطعاً مجبور به استعفا می‌شد.

گفته می‌شود این طرح صلح توسط مسکو افشا شده است، اکونومیست گزارش داد – و تحلیل هوش مصنوعی نشان می‌دهد که این متن از روسی ترجمه شده است. در هر صورت، این طرح بار دیگر «تعصب طرفداری روسیه» از سوی ترامپ و بی‌تفاوتی او نسبت به اوکراین را آشکار کرد؛ همان‌طور که اظهارنظر تحقیرآمیز او که گفته بود زلنسکی اگر توافقی حاصل نشود، می‌تواند «هر چقدر دلش می‌خواهد بجنگد»، و شکایتش در شبکه‌های اجتماعی که «رهبری اوکراین هیچ تشکری از تلاش‌های ما نکرده» نیز چنین کرد.

سؤال هشداردهنده

رویدادهای هفته گذشته «آشنایی تلخ» داشت، به نوشتهٔ گاردین. همانند اوت، زمانی که ترامپ میزبان پوتین در آلاسکا بود، کی‌یف و متحدان اروپایی‌اش از گفت‌وگوهایی که قرار بود آیندهٔ آنان را تعیین کند کنار گذاشته شده بودند و مجبور بودند برای بهبود یک توافق مورد پسند مسکو تلاش کنند.

رهبران اروپا با یک سؤال هشداردهنده روبه‌رو شدند، به گفتهٔ مایکل دی. شِر در نیویورک تایمز: آیا آمریکا در آستانهٔ مجبور کردن اوکراین به «تسلیم»، به ضرر ناتو و به نفع پوتین است – «آن هم بدون حتی زحمت مشورت با آنان»؟ مدتی این‌طور به نظر می‌رسید؛ اما تا روز سه‌شنبه، بحران با کمک رهبران اروپایی که طی یک سال رویدادهای مشابه، «راهنمای برخورد با ترامپ» خود را کامل کرده بودند، رفع شد. آن‌ها به جای واکنش تند، طرح را «در آغوش گرفتند» تا ترامپ را در کنار خود نگه دارند، در حالی که اصرار داشتند این فقط نقطهٔ آغاز مذاکرات است. «هدف این بود که روند را کند کنند و برخی مفاد را که از خطوط قرمز اروپا عبور می‌کرد، حذف کنند.»

اروپایی‌ها توانستند طرح ۲۸ ماده‌ای را به ۱۹ ماده کاهش دهند، به نوشتهٔ راجر بویز در تایمز. اما چندین خواستهٔ کلیدی روسیه همچنان باقی ماند: عدم حضور نظامی غرب در اوکراین، عدم عضویت در ناتو. و پرسش‌های اساسی – چگونگی تقسیم زمین و تضمین امنیتی در برابر حملات آینده – همچنان حل‌نشده باقی ماند. مانند همیشه در «دیپلماسی عبوری» ترامپ، هیچ چیز با هم جور درنمی‌آید.

انتخابی مصیبت‌بار

با وجود آنکه مسائل پیچیده مربوط به قلمرو هنوز حل نشده است، به گفتهٔ ساموئل رَمَنی در دیلی تلگراف، روسیه «در تلاش است امیدها برای یک پیشرفت فوری در صلح را از بین ببرد». این کشور همچنان شهرهای اوکراین را بمباران می‌کند؛ مقام‌هایش نیز پیشنهادهای جدید را «غیرسازنده» توصیف کرده‌اند.

به اعتقاد تیم راس و همکاران در پولیتیکو، خطر اکنون برای کی‌یف این است که پوتین ترامپ را متقاعد کند که از شرایط مطلوب برای روسیه حمایت کند.

این وضعیت زلنسکی را با یک «انتخاب مصیبت‌بار» تنها می‌گذارد: یا پیشنهادی را بپذیرد که «از سوی ترامپ و پوتین پخته شده»، یا امیدوار باشد که متحدان اروپایی‌اش سرانجام به وعده‌های جسورانهٔ کمک عمل کنند.

با این حال، دیر یا زود او باید توافقی انجام دهد، به گفتهٔ گیدئون راخمان در فایننشال تایمز. در طول چهار سال جنگ، اوکراین صدها هزار تلفات داده است. میلیون‌ها شهروندش به خارج گریخته‌اند و اقتصادش در ویرانی کامل است. یک توافق بد می‌تواند آیندهٔ آن را به عنوان یک ملت «واقعاً مستقل» به خطر بیندازد. اما شک نکنید: «ادامهٔ جنگ نیز برای اوکراین به شدت آسیب‌زاست.»

پایان/